روز جهانی سرطان
انجمن جهانی سرطان از تمام حامیان مبارزه با این بیماری خواسته است که شعاری با استفاده از هشتگ «ما می توانیم. من می توانم
هر سال در این روز با تمرکز بر شعاری ویژه تلاش می شود با برگزاری سمینارها و اجرای برنامه های مختلف آموزشی در سرتاسر دنیا به جنبه های مختلف این بیماری پرداخته شود و سطح آگاهی های عمومی مردم در مورد این بیماری افزایش یابد.
'ما می توانیم - من می توانم' مشخص می کند که همه ما به عنوان یک جمع و یا به صورت فردی چه اقدماتی می توانیم برای کاهش بار سرطان انجام دهیم. این شعار در واقع بیانگر نیاز به یک برنامه جامع کنترل سرطان به منظور بهبود پیشگیری از سرطان و مراقبت به ویژه در کشورهای کم درآمد و یا با درآمد متوسط است.
نتیجه مطالعات متعدد نشان می دهد که پیشگیری از بروز سرطان به کاهش چشمگیر هزینه های سرسام آور درمان سرطان در سرانه بهداشتی - درمانی کشورهای توسعه یافته منجر می شود که این صرفه جویی را می توان در جهت افزایش تخت های بیمارستانی و ساخت مراکز درمانی با استانداردهای روز دنیا هزینه و یا به نوعی سرمایه گذاری مجدد کرد.یک متخصص اخلاق پزشکی با بیان اینکه مبتلایان به سرطان بیش از همدردی نیازمند حمایت علمی هستند، تاکید کرد: این بیماران نیازمند احترام به جای ترحم هستند؛ چراکه ترحم منجر به کاهش مسئولیت>پذیری بیمار در قبال خودش می>شود و فرد را آزرده و وابسته می>کند. دکتر حمیدرضا نمازی با اشاره به اینکه در جهان امروز اخلاق پزشکی بیش از پیش با پیشگیری، درمان و تسکین سرطان پیوند خورده است، گفت: از منظر اخلاق پزشکی سرطان بیش از آنکه یک بیماری جسمی باشد، اتفاقی اجتماعی و روانی تلقی می>شود. وی با اشاره به اینکه بیماران مبتلا به سرطان با احترام به جای ترحم تسکین می>یابند، اضافه کرد: آنها نیازمند ترحم نیستند؛ چراکه این بیماران از آنچه که تصور می>شود، باهوش>تر می>شوند و تمایز احترام و ترحم را به دقت در می>یابند. ترحم منجر به کاهش مسئولیت>پذیری بیمار در قبال خودش می>شود و فرد را آزرده و وابسته می>کند. این عضو گروه اخلاق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران تصریح کرد: ژنتیک در ابتلا به سرطان نقشی اساسی دارد که با رعایت شیوه زندگی مناسب و پیشگیری می>توان از ابتلا به بسیاری از سرطان>ها پیشگیری کرد، اما اگر به هر دلیل فردی مبتلا به سرطان شد، باید از سرزنش و علت>یابی بی>دلیل بپرهیزیم. نمازی با اشاره به اینکه حمایت علمی از بیماران سرطانی بیش از همدردی با آنها منجر به پذیرش بیماری می>شود، خاطرنشان کرد: بیماران ابتدا به دنبال حمایت علمی و پس از آن همدلی را طلب می>کنند چراکه همدردی را از طرف پزشک غیرواقعی می>دانند و تلقی اصیلی برای آنها ندارد. این متخصص اخلاق پزشکی در پایان یادآور شد: خانواده و اطرافیان بیماران مبتلا به سرطان باید مراقب باشند تا بیمار برای انجام درمان>هایی که نتیجه آن معلوم نیست، بدون خانمان و پشتوانه مالی نماند؛ چراکه وظیفه اخلاقی سیاست>گذاران سلامت و پزشکان است که درمان سنگین و گران را جز در موارد مشخص و علمی، توصیه و تجویز نکنند.
